سال 2، شماره 2 - ( تابستان 1387 )                   جلد 2 شماره 2 صفحات 33-27 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

The diversity of aminoglycoside resistance pattern among Salmonellaspp. isolated from clinical cases in Tehran . Iran J Med Microbiol. 2008; 2 (2) :27-33
URL: http://ijmm.ir/article-1-117-fa.html
رنجبر رضا، ناغونی علی، تبرایی بهمن. ناهمگونی الگوی مقاومت آمینوگلیکوزیدی در میان ایزوله های بالینی سالمونلا در تهران. مجله میکروب شناسی پزشکی ایران. 1387; 2 (2) :33-27

URL: http://ijmm.ir/article-1-117-fa.html


1- مرکز تحقیقات بیولوژی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه اله ، ranjbar@bmsu.ac.ir
2- گروه میکروبیولوژِی دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرج
3- انستیتو پاستور تهران
چکیده:   (14413 مشاهده)
زمینه و اهداف: گونه های سالمونلا یکی از مهم ترین عوامل بیماریزای قابل انتقال از غذا، در سراسر جهان محسوب می شوند. مقاومت آنتی بیوتیکی، یک مساله رو به افزایش در ایزوله های سالمونلا بوده و مشکلات گسترده ای را جهت درمان آنتی بیوتیکی بیماری های ناشی از این گروه باکتری ها ایجاد کرده است. هدف از انجام این مطالعه تعیین الگوی مقاومت آمینوگلیکوزیدی در میان ایزوله های سالمونلای جداشده از برخی بیمارستان های شهر تهران بود.
روش بررسی: سویه های سالمونلا از بیمارستان های مختلف شهر تهران در طی سال های 86-87 جداسازی و مورد مطالعه قرار گرفتند. این ایزوله ها با استفاده از تست های بیوشیمیایی و سرولوژیک تعیین هویت گردیدند. حساسیت و مقاومت آنتی بیوتیکی سویه های جداشده نسبت به آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی بر اساس روش استاندارد تعیین شد. یافته ها: مقاومت کلی بین 136 ایزوله جداسازی شده به شرح زیر بود:‌ 60 ایزوله (%44.1) مقاومت به استرپتومایسین، 31 ایزوله (%22.8) مقاومت به کانامایسین، 26 ایزوله (%19.1) مقاومت به نئومایسین و 1 ایزوله (%0.7) مقاومت به توبرامایسین، هیچ کدام از ایزوله ها به جنتامایسین مقاومتی نشان ندادند. همچنین وجود الگوی متفاوتی از مقاومت آمینوگلیکوزیدی به تفکیک سروگروه های مختلف سالمونلا در این مطالعه مشهود بود. به طوریکه میزان بالای مقاومت (%80) به استرپتومایسین در سالمونلای گروه B و به میزان کمتر (%69) در سالمونلای گروه C و بسیار کم (%10) در گروه D وجود داشت. این مساله در مورد کانامایسین صادق بود زیرا میزان مقاومت ناهمگون در گروه های B، C و D به ترتیب %14.3، %47.2، و %4.8 بود. در مورد نئومایسین نیز نسبتا همین تناسب وجود داشت. اما فقط %4.7 ایزوله های گروه B سالمونلا به توبرامایسین مقاوم بودند و در مورد جنتامایسین هیچ مقاومتی بین ایزوله مشاهده نگردید.
نتیجه گیری: این مطالعه الگوی ناهمگونی از مقاومت آمینوگلیکوزیدی را در میان پنج آنتی بیوتیک مورد بررسی در بین ایزوله های سالمونلا نشان داد. به طوریکه مقاومت به استرپتومایسین و تا اندازه ای کانامایسین قابل توجه بود، اما نسبت به توبرامایسین و جنتامایسین بسیار پایین و یا صفر بود. همچنین الگوی مقاومت آمینوگلیکوزیدی در میان سروگروه های مختلف متفاوت بود که نشان از اهمیت بررسی آنتی بیوگرام به تفکیک سروگروه ها و سرانجام اتخاذ تصمیم درمان آنتی بیوتیکی خاص هر سروگروه دارد.
متن کامل [PDF 795 kb]   (2801 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مقاومت پادزیستی (آنتی بیوتیکی)
دریافت: 1392/8/24 | پذیرش: 1392/8/24 | انتشار الکترونیک: 1392/8/24

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله میکروب شناسی پزشکی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق   ناشر: موسسه فرنام

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Medical Microbiology

Designed & Developed by : Yektaweb Publishr: Farname Inc.