سال 10، شماره 2 - ( خرداد - تیر 1395 )                   جلد 10 شماره 2 صفحات 22-16 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم دانشگاه ازاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات ساوه، ساوه، ایران
2- گروه باکتری شناسی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران ، b.bakhshi@modares.ac.ir
3- گروه باکتری شناسی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران
4- گروه باکتری شناسی، مرکز تحقیقات عفونی اطفال بیمارستان مفید تهران، تهران، ایران
5- گروه میکروب شناسی، ازمایشگاه مرجع سلامت تهران، تهران، ایران
چکیده:   (11748 مشاهده)

زمینه و اهداف: شیگلا از عوامل شایع اسهال و مرگ و میر در کودکان زیر 10 سال در کشورهای در حال توسعه شناخته شده است. روش‌های روتین ازمایشگاهی برای جداسازی انواع شیگلا وقت گیر و هزینه بر می‌باشد,  در این مطالعه به جداسازی زیر گونه‌های شیگلا سونئی از نمونه بیماران مبتلا به دیسانتری بر اساس اهمیت تشخیص ژن تهاجمی و اختصاصی  ipaH)) با PCR در مقایسه با روشهای روتین بیوشیمیایی و سرولوژیک پرداخته شده است.

مواد و روش کار: در این مطالعه تعداد 3000 نمونه مدفوع از کودکان مبتلا به اسهال مراجعه کننده به دو بیمارستان امام خمینی و میلاد در تابستان و پاییز 1391 جمع آوری گردید. سپس بر روی نمونه‌ها آزمون‌های استاندارد بیوشیمیایی و سرولوژیک مربوط به گونه‌های شیگلا انجام شد. برای تأیید ایزوله‌های شیگلا شناسایی شده به وسیله آزمون‌ها بیوشیمیایی، حضور ژن ipaH به وسیله PCR مورد ارزیابی قرارگرفت. آزمون سرولوژیک مربوط به زیر گونه‌های شیگلا (تهیه شده از شرکت بهار افشان) انجام شد و سویه شیگلا سونئی جداسازی گردید. تست انتی بیوگرام مربوط به 10 آنتی بیوتیک (بر اساس جدول CLSI) بر روی ایزوله‌های شیگلا سونئی انجام شد.

یافته‌ها: تعداد 160 ایزوله‌ی شیگلا جدا سازی شد و حضور ژن ipaH در انها تائید گردید و دقت این روش در مقایسه با آزمون‌های روتین سرولوژیک 100% گزارش می‌شود. از میان 160 ایزوله 50 ایزوله (32%) با استفاده از آزمون‌های بیوشیمیایی و هم‌چنین آنتی‌سرم‌های اختصاصی در گروه شیگلا سونئی طبقه‌بندی شده‌اند. همچنین 90% ایزوله‌های شیگلا سونئی مقاومت به تتراسایکلین و کوتریماکسازول و استرپتومایسین و مینو سایکلین نشان دادند.

نتیجه‌گیری: استفاده از روش PCR ipaH قابل اطمینان تر، حساس تر، آسان تر و تکرار پذیر تر از روش های مرسوم بیوشیمیایی و سرولوژیک است. همچنین عامل اسهال شایع، شیگلا سونئی مقاوم به آنتی بیوتیک ها گزارش می شود. 

متن کامل [PDF 496 kb]   (3846 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: باکتری شناسی پزشکی
دریافت: 1393/8/27 | پذیرش: 1393/11/27 | انتشار الکترونیک: 1395/5/3

فهرست منابع
1. Rajakumar K, Sasakawa C, Adler B. Use of a novel approach, termed island probing, identifies the Shigella flexneri she pathogenicity island which encodes a homolog of the immunoglobulin A protease-like family of proteins.(IAI) Infect and Immuny. 1997;65(11):4606-14. [PubMed]
2. Hale TL. Genetic basis of virulence in Shigella species. Microbiol Mol Biol Rev. 1991;55(2):206-24. [PubMed]
3. Vila J, Gascon J, Abdalla S, Gomez J, Marco F, Moreno A, et al. Antimicrobial resistance of Shigella isolates causing traveler's diarrhea. Antimicrob Agents Chemother. 1994;38(11):2668-70. [PubMed]
4. Shears P. Shigella infections. Ann Trop Med Parasitol. 1996;90(2):105-14.
5. Ranjbar R, Soltan Dallal MM, Talebi M, Pourshafie MR. Increased isolation and characterization of Shigella sonnei obtained from hospitalized children in Tehran, Iran. J Health Popul Nutr. 2008;26(4):426-30. [PubMed]
6. Farshad S, Sheikhi R, Japoni A, Basiri E, Alborzi A. Characterization of Shigella strains in Iran by plasmid profile analysis and PCR amplification of ipa genes. ‎J Clin Microbiol. 2006;44(8):2879-83. [PubMed]
7. Sivapalasingam S, Nelson JM, Joyce K, Hoekstra M, Angulo FJ, Mintz ED. High prevalence of antimicrobial resistance among Shigella isolates in the United States tested by the National Antimicrobial Resistance Monitoring System from 1999 to 2002. Antimicrob Agents Chemother. 2006;50(1):49-54. [PubMed]
8. Faruque SM, Khan R, Kamruzzaman M, Yam Vala MH, Nowroozi J, Ghazi F, Tabatabai PN, Haghighi S. Comparing invasive and non-invasive of isolated Shigella flexneri by electron microscopy of cell culture, SDS-Page and Congo red method. Iran Biomed J. 2007;11(1):47-52. [PubMed]
9. Eftekhari N, Bakhshi B, Pourshafie MR, Zarbakhsh B, Rahbar M, Hajia M, et al. Genetic Diversity of Shigella spp. and Their Integron Content. Foodborne Pathog Dis. 2013;10(3):237-42. [PubMed]
10. Dutta S, Chatterjee A, Dutta P, Rajendran K, Roy S, Pramanik K, et al. Sensitivity and performance characteristics of a direct PCR with stool samples in comparison to conventional techniques for diagnosis of Shigella and enteroinvasive Escherichia coli infection in children with acute diarrhoea in Calcutta, India. J Med Microbiol. 2001;50(8):667-74. [PubMed]
11. Thong KL, Hoe SL, Puthucheary S, Yasin RM. Detection of virulence genes in Malaysian Shigella species by multiplex PCR assay. BMC Infect Dis. 2005;5(1):8. [PubMed]
12. Madiyarov RS, Bektemirov AM, Ibadova GA, Abdukhalilova GK, Khodiev AV, Bodhidatta L, et al. Antimicrobial resistance patterns and prevalence of class 1 and 2 integrons in Shigella flexneri and Shigella sonnei isolated in Uzbekistan. Gut Pathog. 2010;2(1):18. [PubMed]
13. Winn WC, Koneman EW. Koneman's color atlas and textbook of diagnostic microbiology. Lippincott Williams & Wilkins; 2006. [Article]
14. Mirza SH, Beeching NJ, Hart CA. Multi-drug resistant typhoid: a global problem. J Med Microbiol 1996;44(5):317-9. [PubMed]
15. Bhutta ZA, Farooqui BJ, Sturm AW. Eradication of a multiple drug resistant Salmonella paratyphi A causing meningitis with ciprofloxacin. J Infect. 1992;25(2):215-9. [PubMed]
16. Soltandallal MM, Rahimi-Forushani A, Aminharati F, Ohadian-Moghadam s, Nikmanesh B, Rastegare-Lari A. Investigation the Shigella serotypes invasive cells isolated from patients with diarrhea in HEp-2 cell culture. J Shahrekord Univ Med Sci Research. 2013;15(6):100-8. [Article]
17. Asaki S, Ahmad QS, Azim T, et al. Isolation of Shigella dysenteriae type 1 and S. flexneri strains from surface waters in Bangladesh: comparative molecular analysis of environmental Shigella isolates versus clinical strains. Appl Environ Microbiol. 2002;68(8):3908-13. [PubMed]
18. Sethabutr O, Venkatesan M, Yam S, Pang LW, S moak BL, Sang WK, et al. Detection of PCR products of the ipaH gene from Shigella and enteroinvasive Escherichia coli by enzyme linked immunosorbent assay. Diagn Microbiol Infect Dis. 2000;37(1):11-6. [PubMed]
19. Savadkoohi, R.B.; Kacho A.M.Prevalence of Shigella Species and Their Antimicrobial Resistance Patterns at Amirkola Children's Hospital, North of Iran. Iran J Ped. 2007; 17(2): 118-22 [Article]
20. Rahbar M, Deldari M, Hajia M. Changing prevalence and antibiotic susceptibility patterns of different Shigella species in Tehran, Iran. The Internet J Microbiol. 2007;3(2). [Article]
21. Mirnejad R, Vahdati AR, Rashidiani J, Erfani M, Piranfar V. The antimicrobial effect of lactobacillus casei culture supernatant against multiple drug resistant clinical isolates of Shigella sonnei and Shigella flexneri in vitro. Iran Red Crescent Med J. 2013;15(2):122-6. [PubMed]
22. Nowroozi J. Plasmid profile, antibiotic resistance, and phenotypic virulent strains of S. flexneri. Iranian J Pub Health. 2006;35(4):43-8. [Article]

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.