fa کاربرد PCR با استفاده از پرایمرهای کد کننده پروتئین غشای خارجی OmpW جهت تعیین هویت ویبریو کلرا و مقایسه آن با روش های استاندارد کشت و تست های بیوشیمیایی میکروب شناسی مولکولی Molecular Microbiology مقاله کوتاه پژوهشی Brief Original Article <b>زمینه و اهداف: </b>ویبریو کلرا عامل بیماری اسهالی وبا می باشد، که بعنوان عامل بیماری و مرگ و میر بسیاری از مناطق جهان محسوب می گردد. سویه های O1 و O139 ویبریو کلرا عامل ایجاد کننده وبای کلاسیک بوده و دیگر سویه های<i> ویبریو کلرا</i> از جمله ویبریوهای غیر آگلوتینه شونده (NAG) می توانند عامل بیماری اسهالی در انسان بصورت تک گیر باشند. به دلیل مشابهت خصوصیات بیوشیمیایی، تعیین هویت این ارگانیسم را مشکل ساز می نماید. در تحقیق حاضر انجام تکنیک PCR جهت تعیین هویت <i>ویبریو کلرا</i> مورد استفاده قرار گرفت و نیز سویه های NAG جداشده از نظر سروتیپ O139 مورد بررسی قرار گرفتند. <br><b>روش بررسی:</b> تعداد 156 مورد ویبریو کلرای جدا شده از نمونه های محیطی و بالینی توسط کشت و تست های بیوشیمیایی و سروتایپینگ، از نظر مولکولی مورد بررسی قرار گرفتند. تست PCR با استفاده از پرایمرهای اختصاص کد کننده پروتئین های غشا خارجی (OmpW) برای تایید موارد <i>ویبریو کلرا</i> و پرایمرهای اختصاصی O139-rfb برای جستجوی سروتایپ O139 روی سویه های NAG انجام گرفت. <br><b>یافته ها:</b> در روش متداول آزمایشگاهی، 6 مورد به عنوان ویبریو کلرای التور O1 سروتایپ اوگاوا (5 عدد) و هیکوجیما (یک عدد) و 150 مورد بعنوان سوش های غیر آگلوتینه شونده <i>ویبریو کلرا</i> (NAG) جدا سازی شدند. توسط تکنیک PCR، از 156 نمونه، 136 نمونه (87.1%) مثبت شد که نتایج کشت را تایید می نمود. هیچیک از سویه های NAG توسط پرایمرهای اختصاصی O139 مثبت نگردیدند. <br><b>نتیجه گیری:</b> در تحقیق حاضر تکنیک PCR مزیت قابل توجهی نسبت به روش های تشخیصی غیر مولکولی نشان نداد. گونه غالب ویبریوکلرا در منطقه مورد بررسی NAG تشخیص داده شد. تعداد موارد معدود بیماریزای جدا شده سروتیپ O1 اوگاوا بود و هیچ موردی از O139 در منطقه شناسایی نگردید. <b>Background and Objectives:</b> <i>Vibrio cholerae</i>, the etiologic agent for the diarrheal disease of cholera, continues to be an important cause of mortality and morbidity in many parts of the world. <i> V. cholera</i> serotypes O1 and O139 are associated with classic cholera, however, other<i> V. cholera</i> strains, including nonagglutinable vibrios (NAG) are occasionally isolated from the cases of diarrhea. Identification of <i>V. cholera</i> is usually achieved through a series of culture and biochemical tests, but close relatedness among <i>V. cholera</i> and other member of Vibrio spp. or Aeromonas spp. has often made identification of the organism quite difficult. The objective of this study was evaluation of PCR targeting outer membrane proteins (ompW) for detection of <i>V. cholera</i> in comparison with conventional method of culture and biochemical tests.<br><b>Material and Methods:</b> A total of 156 <i>V. cholera </i>isolates from both clinical and environmental sources identified on the basis of conventional culture, biochemical tests and serotyping. Polymerase chain reaction (PCR) assay was carried out using primers targeting the gene of outer membrane proteins. Second PCR assay was also performed using primers based on O139-rfbregion within the <i>V. cholerae</i> chromosome. <br><b>Results:</b> Based on the results from biochemical tests and serotyping, 6 isolates were identified as V. cholera O1, serotypes Ogawa (five cases) and Hikojima (one case) and 150 non-agglutinable vibrios (NAG). PCR showed 136 isolates (87.9%) were positive for V. choleraand 20 others (12.1%) were negative. PCR results on NAG isolates revealed none of the isolates were belong to O139 serotype. <br><b>Conclusion: </b>In the present study, PCR assay showed no priority over the conventional methods. The prevalent <i> V. cholerae </i>isolates in the region of study were NAG and the least dominant isolates were O1 Ogawa-serotype. No O139 serotype was detected amongthe isolates ویبریو کلرا، PCR، پروتئین های غشای خارجی، NAG V. cholera, PCR, Outer membrane proteins, NAG 15 20 http://ijmm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-56&slc_lang=fa&sid=1 Azardokht Khosravi اذردخت خسروی khosraviaz@yahoo.com 1003194753284600279 1003194753284600279 Yes Department of Microbiology, School of Medicine, Ahwaz Jondi Shapour University of Medical Sciences, Ahwaz گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، Efat Abbasi عفت عباسی 1003194753284600280 1003194753284600280 No Department of Microbiology, School of Medicine, Ahwaz Jondi Shapour University of Medical Sciences, Ahwaz گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، Abdolrazagh Hashemi عبدالرزاق هاشمی 1003194753284600281 1003194753284600281 No Department of Microbiology, School of Medicine, Ahwaz Jondi Shapour University of Medical Sciences, Ahwaz گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، Manije Eskandari منیژه اسکندری 1003194753284600282 1003194753284600282 No El Tor Reference Laboratory, Public Health Centre, Ahwaz گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، Fereidoun Kamaee فریدون کمایی 1003194753284600283 1003194753284600283 No El Tor Reference Laboratory, Public Health Centre, Ahwaz مرکز رفرنس التور، آزمایشگاه مرجع سلامت