<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iranian Journal of Medical Microbiology</title>
<title_fa>مجله میکروب شناسی پزشکی ایران</title_fa>
<short_title>Iran J Med Microbiol</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijmm.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-8612</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2345-4342</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>8</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.30699/ijmm</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>14</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science>13</journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1386</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2007</year>
	<month>6</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>1</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی وجود ژن aac(6')-le-aph(2'')-la در سویه های انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فیسیوم چند مقاومتی و مقاوم به مقادیر بالای جنتامایسین</title_fa>
	<title>An investigation of aac(6')-le-aph(2&quot;)-lagene in MDR and HLGR Enterococcus faecalisand E. faeciumstrains isolated from clinical samples</title>
	<subject_fa>میکروب شناسی مولکولی</subject_fa>
	<subject>Molecular Microbiology</subject>
	<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original Research Article</content_type>
	<abstract_fa>&lt;div align=&quot;right&quot; style=&quot;direction: rtl&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;b&gt;زمینه
 و اهداف:&lt;/b&gt; انتروککها نقش مهمی را در ایجاد عفونت های بیمارستانی دارند و 
وجود سویه های چند مقاومتی در بین آنها، درمان این نوع عفونتها را به یک 
معضل بهداشتی تبدیل کرده است. انتروککها می توانند برخی ژنهای مقاومت به 
آمینوگلیکوزیدها را بصورت اکتسابی بدست آورند. محصول این ژنها آنزیمهایی 
هستند که باعث تغییر در ساختار آمینوگلیکوزیدها شده و در نهایت این امر 
منجر به حذف اثر سینرژیسم باکتریسیدال خواهد شد. یکی از مهمترین ژنهای 
ایجاد کننده مقاومت به مقادیر بالای جنتامایسین &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;aac(6')-le-aph(2'')la&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;
 است. هدف از این مطالعه بررسی شیوع سویه های آنتروکوکوس فکالیس و 
آنتروکوکوس فسیوم چند مقاومتی و همچنین مقاوم به مقادیر بالای جنتامایسین 
در نمونه های کلینیکی با تاکید بر روی وجود ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;aac(6')-le-aph(2'')-la&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; می باشد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;b&gt;روش
 بررسی:&lt;/b&gt; بدنبال کشت اولیه 437 نمونه بالینی ارجاع شده به 5 بیمارستان و 3 
آزمایشگاه خصوصی در شهر تهران، جمعا 300 سویه انتروکک جداسازی گردید و پس 
از انجام آزمایشات بیوشیمیایی و تعیین جنس و گونه باکتری، با استفاده از 
روش دیسک دیفوزیون تست سنجش حساسیت آنتی بیوتیکی برای 11 آنتی بیوتیک آمپی 
سیلین، تتراسیکلین، اریترومایسین، سیپروفلوکسازین، جنتامایسین دوز بالا، 
ونکومایسین، کوتریموکسازول، کوئینو پریستین – دالفو پریستین (سینرسید)، 
لینه زولید، تیکوپلانین و نیتروفورانتوئین انجام شد. مکانیزم مولکولی 
مقاومت به جنتامایسین با دوز بالا در دو گونه ذکر شده توسط تشخیص ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;aac(6')-le-aph(2'')-la&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; با روش &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;PCR&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; بررسی گردید.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;b&gt;یافته ها:&lt;/b&gt; در مجموع کل سویه های بدست آمده، درصد گونه فکالیس در مقایسه با گونه فیسیوم به ترتیب &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;%81.3&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; و &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;%18.7&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;
 بود. گونه های فیسیوم مقاومت نسبتا بالاتری به آنتی بیوتیک های مورد 
مطالعه در مقایسه با گونه های فکالیس نشان دادند. درصد سویه های چند 
مقاومتی در گونه فکالیس &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;%50&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; و در گونه فیسیوم &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;%95&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; &lt;span lang=&quot;FA&quot;&gt;بدست آمد. این ارقام در خصوص سویه های مقاوم به مقادیر بالای جنتامایسین به ترتیب &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;19.5&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; و &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;23.5&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; درصد بودند و کلیه این سویه ها دارای &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;MIC&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; بالاتر از 1024 میکروگرم در میلی لیتر بودند. 83 درصد از سویه های فکالیس و 100 درصد از سویه های فیسیوم دارای ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;aac(6')-le-aph(2'')-la&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; بودند.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری:&lt;/b&gt; با توجه به درصد بالای سویه های چند مقاومتی و &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;HLGR&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; در بین جمعیت انتروککی مورد مطالعه و همچنین شیوع بالای ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;aac(6')-le-aph(2'')-la&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; در بین سویه های &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot; dir=&quot;ltr&quot;&gt;HLGR&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt font-family: 'Tahoma','sans-serif'&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;،
 نشان دهنده ارتباط قوی این ژن با ایجاد مقاومت به مقادیر بالای جنتامایسین
 است که این خود بیانگر این نگرانی است که چنانچه در طول زمان، انتقال این 
ژن به سویه های حساس به جنتامایسین با روندی فزاینده اتفاق بیفتد، با 
مشکلات اساسی در درمان این نوع عفونتها مواجه خواهیم شد و این قضیه در دراز
 مدت نیاز به پیدایش نسل های تازه از آمینوگلیکوزیدها و یا آنتی بیوتیکهای 
جدید را می طلبد.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;

</abstract_fa>
	<abstract>
&lt;b&gt;Background &amp; objectives:&lt;/b&gt; Enterococci are important nosocomial pathogens. Multiple drug resistance (MDR) is 
common among Enterococci and presents difficulties for treatment. High level gentamicin 
resistance (HLGR) in enterococci, is a significant therapeutic problem. Bactericidal antimicrobial activity 
usually is obtained by the synergistic combination of a cell wall active agent such as penicillin or 
glycopeptide with an aminoglycoside. 
Enterococci can acquire aminoglycoside resistance genes that mediate production of aminoglycoside – 
modifying enzymes, which eliminate this synergistic bactericidal effect. The most clinically important 
HLGR genes is aac(6')-le-aph(2&quot;)-la.&lt;br&gt;&lt;b&gt;Material and methods: &lt;/b&gt;In the present study , a total of 437 clinical samples from 5 hospital and 3 private 
laboratory in Tehran , from azar 1384to Tir 1385 , were collected and 300 enterococcal isolates recovered 
all of the strains were identified to the species level by conventional biochemical tests and assayed for their 
susceptibility to 11 antibiotics, ampicillin, tetracycline, erythromycin,ciprofloxacin, high dose 
gentamicin, vancomycin, cotrimoxazole, quinopristin –daifopristin (synercid), linezolid , teicoplanin and 
nitrofurantoin by disk diffusion method. Gentamicin MIC was accomplished for HLGR strains.
&lt;br&gt;&lt;b&gt;Results: &lt;/b&gt;The most frequent species was &lt;i&gt;E. faecalis (&lt;/i&gt;81.3%) and then &lt;i&gt;E. faecium &lt;/i&gt;(18.7%). MDR strains were 
detected in 50% and 95% of&lt;i&gt; E.faecalis&lt;/i&gt; and &lt;i&gt;E.faecium&lt;/i&gt;, respectively. The number of HLGR strains for 
&lt;i&gt;E.faecalis&lt;/i&gt; and &lt;i&gt;E.faecium&lt;/i&gt; were found to be 19.5% and 23.5% , respectively. All HLGR strains showed 
MIC&gt;1024 µg/mL The PCR results showed that 83% and 100% of E.faecalisand E.faecium strains carried 
aac(6')-le-aph(2&quot;)-la gene as detected by PCR. 
&lt;br&gt;&lt;b&gt;Conclusion:&lt;/b&gt; The present study indicates high rate dissemination of aac(6')-le-aph(2&quot;)-la gene, suggesting the 
possible mechanism of transfer of gentamicin resistant genes within the enterococcal population and in this 
case probable need to new aminoglycosides orother antibiotics would be predictable
</abstract>
	<keyword_fa>انتروکوکوس، چند مقاومتی، مقاوم به مقادیر بالای جنتامایسین</keyword_fa>
	<keyword>Pseudomonas aeruginosa, antibiotic resistance, metallo-beta-lactamase</keyword>
	<start_page>33</start_page>
	<end_page>38</end_page>
	<web_url>http://ijmm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-47&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mahnaz</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Saifi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهناز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سیفی </last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1003194753284600232</code>
	<orcid>1003194753284600232</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Soltandallal M.M, Department of Pathobiology, School of Public Health, Medical Sciences</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش باکتری شناسی، گروه پاتوبیولوژی،دانشکده بهداشت دانشگاه تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammadreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Pourshafie</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پورشفیع </last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1003194753284600233</code>
	<orcid>1003194753284600233</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Soltandallal M.M, Department of Pathobiology, School of Public Health, Medical Sciences</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش باکتری شناسی، گروه پاتوبیولوژی،دانشکده بهداشت دانشگاه تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Kataun</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Borhani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کتایون</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>برهانی </last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1003194753284600234</code>
	<orcid>1003194753284600234</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Soltandallal M.M, Department of Pathobiology, School of Public Health, Medical Sciences</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش باکتری شناسی، گروه پاتوبیولوژی،دانشکده بهداشت دانشگاه تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fateh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rahimi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فاتح</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رحیمی </last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1003194753284600235</code>
	<orcid>1003194753284600235</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Iran Pasteur Institute</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش باکتری شناسی ،دانشگاه پاستورایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Soltandallal</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدمهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سلطان دلال</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>soltanda@tums.ac.ir</email>
	<code>1003194753284600236</code>
	<orcid>1003194753284600236</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Soltandallal M.M, Department of Pathobiology, School of Public Health, Medical Sciences</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش باکتری شناسی، گروه پاتوبیولوژی،دانشکده بهداشت دانشگاه تهران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
