fa بررسی اثر ضد میکروبی نانوذرات اکسید منیزیم و پپتید پلی‌ال‌لایزین بر علیه اشریشیا کلیO157:H7 و لیستریا منوسیتوژنز میکروب شناسی مواد غذایی Food Microbiology مقاله پژوهشی Original Research Article <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>زمینه و اهداف:</strong> <span dir="RTL">آلودگی میکروبی مواد غذایی خطر بزرگی برای سلامت انسان محسوب می‌شود.</span> <span dir="RTL">فناوری نانو</span> <span dir="RTL">روشی برای تولید و ترکیبات ضدمیکروبی جدید فرآروی بشر قرار داده است. نانو اکسیدهای فلزی</span> <span dir="RTL">پتانسیل خوبی</span> <span dir="RTL">برای کاهش آلودگی میکروبی دارند</span>.<span dir="RTL"> هدف از این تحقیق </span><span dir="RTL">بررسی اثر ضد </span><span dir="RTL">میکروبی</span> <span dir="RTL">نانوذرات اکسید منیزیم و پلی&shy;ال&shy;لایزین بر علیه دو پاتوژن مهم غذازاد <em>اشریشیا کلی</em></span>O157:H7<span dir="RTL"> و <em>لیستریا منوسیتوژنز</em> بود.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>مواد و روش کار: </strong><span dir="RTL">حداقل غلظت مهارکنندگی نانوذرات اکسید منیزیم و پلی‌ال‌لیزین بر علیه علیه <em>اشریشیا </em></span><em><span dir="RTL">کلی</span></em><span dir="RTL">&nbsp;و <em>لیستریا منوسیتوژنز</em> به تنهایی و در ترکیب با هم به روش میکرودایلوشن و احیاء رزازورین بررسی گردید و غلظت&shy;های مهاری مشترک (شاخص </span>FIC<span dir="RTL">) محاسبه گردید.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها: </strong>نانو اکسید منیزیم در غلظت 4/10 میلی‌گرم در میلی‌لیتر رشد هر دو باکتری را مهار نمود و پلی‌ال‌لایزین در غلظتهای 2/05 &nbsp;و 0/13 میلی‌گرم در میلی‌لیتر به ترتیب رشد <em>اشریشیا کلی</em> و <em>لیستریا منوسیتوژنز</em> را مهار نمود. <span dir="LTR">FIC</span> ترکیب نانوذرات اکسید منیزیم با پلی‌ال‌لایزین بر علیه <em>اشریشیا کلی</em> و <em>لیستریا منوسیتوژنز</em> به ترتیب 0/52 و 0/75 بود.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>نتیجه‌گیری</strong>: این تحقیق نشان داد که نانوذرات اکسید منیزیم و ماده ضد میکروبی طبیعی پلی‌ال‌لایزین اثر ضد میکروبی بر روی <em>اشریشیا کلی</em><span dir="LTR">O157:H7 </span>&nbsp;و <em>لیستریا</em> <em>منوسیتوژنز</em> داشتند و استفاده توام آن‌ها با محاسبه شاخص <span dir="LTR">FIC</span> اثر هم‌افزایی جزیی (0/75 &ndash; 0/5 ) داشت.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Background and Aim: </strong>Microbial food contamination is of great threat to human health. Nanotechnology is considered as a promising solution to produce and develop such novel antimicrobial substances. The potential effects of nanostructured metal oxides on the reduction of such contaminants are well established. The present study was aimed to investigate the antimicrobial activities of magnesium oxide (MgO) nanoparticles and &epsilon;-poly-L-lysine against two major food borne bacteria, <em>Escherichia coli </em>O157:H7 and <em>Listeria monocytogenes</em>.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Materials and Methods: </strong>The minimum inhibitory concentration (MIC) values of the antimicrobial compounds, as single and in combination uses, against <em>E. coli</em> O157:H7 and <em>L. monocytogenes</em> were determined by resazurin reduction and micro-dilution methods, in order to calculate the fractional inhibitory concentration (FIC) index.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results: </strong>The growing of both microorganisms was inhibited by nano MgO at the concentration of 4.10 mg/ml and at the concentrations of 2.05 and 0.13 mg/ml, &epsilon;-poly-L-lysine was effective against <em>E. coli</em> and <em>L. monocytogenes</em>, respectively.&nbsp; The FIC indices of 0.52 and 0.75 against <em>E. coli</em> and <em>L. monocytogenes</em>, were respectively confirmed, when the combination of both antimicrobial agents was employed.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusions: </strong>The current study was revealed the inhibitory effects of both substances against <em>E. coli</em> and <em>L. monocytogenes</em>. Furthermore, a limited synergy (0.5-0.75) was noticed in using them, in combination.&nbsp;</p> نانوذرات اکسید منیزیم, پلی‌‌‌ال‌لایزین, اشریشیا کلیO157:H7, لیستریا منوسیتوژنز Magnesium oxide nanoparticles, ε-polylysine, Escherichia coli O157:H7, Listeria monocytogenes 33 41 http://ijmm.ir/browse.php?a_code=A-10-630-1&slc_lang=fa&sid=1 Masumeh Samadi معصومه صمدی masumesamadi@yahoo.com 10031947532846008226 10031947532846008226 No Department of Food Hygiene and Public Health, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Seyed Shahram Shekarforoush سید شهرام شکرفروش shekar@shirazu.ac.ir 10031947532846008227 10031947532846008227 Yes Department of Food Hygiene and Public Health, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Hamid Reza Ghaisari حمیدرضا قیصری ghaisari@shirazu.ac.ir 10031947532846008228 10031947532846008228 No Department of Food Hygiene and Public Health, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران