fa اثر آنتی بیوتیک های کینولونی بر بیوفیلم های تولید شده بوسیله سویه های استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس جدا شده از بیماران مبتلا به عفونت ادراری مواد ضد میکروبی Antimicrobial Substances مقاله پژوهشی Original Research Article <div align="right" style="direction: rtl"> <b>زمینه و اهداف: </b>سلول های باکتری <i>استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس</i> به طور طبیعی بر روی پوست و غشاهای مخاطی بدن انسان زندگی می کند و نیز یکی از عوامل مهم عفونت های nosocomial (عفونت های بیمارستانی) می باشد. توانایی تشکیل بیوفیلم نقش مهمی در ویرولانس این باکتری دارد. کینولون ها از دسته آنتی بیوتیک هایی هستند که برای سالیان متمادی، برای درمان عفونت های ادراری ایجاد شده توسط <i>استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس</i> به کار برده شده اند. با توجه به مقاومت برتر سلول های ساکن ساختارهای بیوفیلمی نسبت به آنتی بیوتیک ها در مقایسه با سلول های پلانکتونیک، مطالعه مقاومت بالای سویه های بومی مولد بیوفیلم <i>استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس</i> هدف این بررسی قرار گرفت. <br><b>روش بررسی:</b> در این پژوهش، 10 ایزوله <i>استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس</i> بومی از بیماران مبتلا به عفونت ادراری جدا شد و همچنین سویه استاندارد <i>استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس</i> PTCC 1435 به عنوان کنترل به کار رفت. شناسایی ایزوله ها بوسیله آزمایش های مورفولوژیک و بیوشیمیایی مورد تایید قرار گرفت. به دنبال آن آزمون های سنجش حساسیت باکتری علیه 3 آنتی بیوتیک کینولونی (سیپروفلوکساسین) (CP)، افلوکساسین (OFX) و نالیدیکسیک اسید (NA) به دو روش دیسک گذاری (Kirby–Baure) و تهیه غلظت در لوله (Broth dilution test) انجام شد. <br><b>یافته ها:</b> میانگین حداقل تراکم بازدارنده (Minimum Inhibitory Concentration (MIC این آنتی بیوتیک ها برای 10 ایزوله بدست آمده به این صورت بدست آمد: سیپروفلوکساسین 7.375 mg/ml، افلوکساسین 11.53 mg/ml و نالیدیکسیک اسید 259.2 mg/ml. سپس مدلی تجربی برای تولید بیوفیلم در شرایط آزمایشگاهی طراحی شد و از این ایزوله ها، بیوفیلم به دست آمد. سپس MIC این 3 آنتی بیوتیک علیه شکل بیوفیلم ایزوله ها تعیین شد. مدل تجربی بیوفیلم افزایش مقاومت نسبت به این آنتی بیوتیک ها را نشان داد: از 15 برابر افزایش مقاومت در برابر نالیدیکسیک اسید تا 18 برابر در مقابل سیپروفلوکساسین. میانگین MIC آنتی بیوتیک های سیپروفلوکساسین، افلوکساسین، نالیدیکسیک اسید علیه شکل بیوفیلم 10 ایزوله به ترتیب برابر 177.8 mg/ml, 128.4 mg/ml و 3942.4 mg/ml بود. <br><b>نتیجه گیری:</b> <i>استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس</i> افزایش مقاومت در مقابل آنتی بیوتیک های کینولونی مختلف در ساختار بیوفیلم نسبت به شکل پلانکتونیک نشان داد. نتایج حاصل از این پژوهش بر روی سویه های بومی با نتایج حاصل از پژوهش های مشابه در دیگر سویه ها همخوانی دارد و بر مصرف دوز کافی آنتی بیوتیک ها در درمان عفونت های ادراری ناشی از بیوفیلم تاکید دارد </div> <b>Background and Objectives:</b> Bacterial cells of <i>Staphylococcus epidermidis</i> are naturally occurring on skin and human mucosal membranes. They also cause nosocomial infections. Capability of biofilm formation plays an important role in the bacterial virulence. Quinolones have been used to treat urinary tract infections caused by<i> S. epidermidis</i> for several years. Thus, resistance to this type of antibiotics has emerged among the strains of this organism. Since the bacterial cells residing within biofilm structures are more resistant than those in planctonic stage, we conduct this study to examine the effect of quinolnes was the main goal of ones study of higher resistance of native biofilm producing strains is the goal of this project. <br> <b>Material and Methods: </b>In this research ten native isolates of <i>S. epidermidis</i> were obtained from pathients with urinary tract infection. Also standard strain of <i>S. epidermidis</i> PTCC 1435 was used as a control. Identification of strains was confirmed using morphological and biochemical tests. Challenge tests against the isolated was performed using three quinolone antibiotics including Ciprofluxacin, Ofluxacin, Nalidixic acid, with two different procedures :kirby bauer disk diffusion test, and broth dilution test. <br><b>Results:</b> Average of MICs of above mentioned antibiotics against ten isolated was obtained as follow: Ciprofluxacin (7/375 µg/µl), Ofluxacin (11/53 µg/µl), Nalidixic acid (259/ 2 µg/µl). Experimental biofilm model of these bacteria showed much higher resistance to quinolone antibiotic, from 15 times in case of Nalidixic acid to 18 times greater resistance in case of Ciprofluxacin. Average of MICs amang ten isolates against the three antibiotics also showed increased resistance as follow: Ciprofluxacin ( 128/4 µg/µl ), Ofluxacin (177/8 µg/µl ), Nalidixic acid (3942 /4 µg/µl ). <br><b>Conclusion:</b> <i>S. epidermidis </i>showed increased resistance to different quinolone antibiotics in biofilm structure, comparing to those of planktonic form. Results obtained from this research is in agreement with those of other similar projects and emphesize on applying of a de quaite doses of antibiotics against urinary infection caused by biofilmic <i>Staphylococcus epidermidis</i>. باکتری استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس، بیوفیلم، عفونت ادراری، کینولون Staphylococcus epidermidis, biofilm, urinary tract infection, quinolone 23 30 http://ijmm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-85&slc_lang=fa&sid=1 Mino Tavakkoli مینو توکلی minoo _Tavakkoli@yahoo.com 1003194753284600470 1003194753284600470 Yes Islamic Azad university, Institute of Science and Research, Tehran دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات Mohammadreza Soudi محمدرضا صعودی 1003194753284600471 1003194753284600471 No Department of Biological Science, School of Science, Alzahra university , Tehran Fereidoun Malekzadeh فریدون ملک زاده 1003194753284600472 1003194753284600472 No Department of microbiology, School of Biology , Pardis Olum , Tehran university , Tehran Ghazaleh Hajy Zarghany غزاله حاجی زرقانی 1003194753284600473 1003194753284600473 No Islamic Azad university, Institute of Science and Research, Tehran دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات