[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشیو مجله :: ارسال مقاله :: ثبت نام :: جستجو :: تماس با ما ::
:: سال 11، شماره 1 - ( فروردین - اردیبهشت 1396 ) ::
جلد 11 شماره 1 صفحات 75-82 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر عصاره جلبک قهوه‌ای خلیج فارس (Sargassum Oligocystum) بر انگل لیشمانیا ماژور (MRHO/IR/75/ER) در محیط آزمایشگاهی
سجاد معصومی فرد1، پیمان خضری1، حبیب محمد زاده حاجی پیرلو2، بهنام حشمتیان3، شهرام خادم وطن 4، نگار مناف پور5
1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
2- مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی و گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
3- گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
4- مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی و گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ، khademvatan@yahoo.com
5- کالج مونگمری، مریلند، ایالات‌متحده آمریکا، 20850
چکیده:   (1006 مشاهده)

زمینه و اهداف: لیشمانیازیس بیماری ناشی از انگل‌های تک‌یاخته‌ای لیشمانیا می‌باشد. عصاره‌های گیاهی و ترکیبات مشتق شده از آن‌ها منبع غنی از ترکیبات دارویی را فراهم می‌کنند که این داروها توسط سازمان بهداشت جهانی به‌عنوان داروهای کاندید درمان بسیاری از بیماری‌ها در نظر گرفته‌شده است. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثرات ضد لیشمانیایی عصاره جلبک قهوه‌ای خلیج‌فارس در مقایسه با داروی کنترل گلوکانتیم در محیط آزمایشگاهی می‌باشد.

مواد و روش کار: پروماستیگوت های انگل لیشمانیا ماژور در محیط کشت RPMI-1640 حاوی 10 درصد FBS و آنتی‌بیوتیک، در دمای 1±24 کشت داده شد و تأثیر غلظت‌های مختلف جلبک قهوه‌ای خلیج‌فارس در مقایسه با گلوکانتیم بر روی پروماستیگوت های انگل لیشمانیا ماژور با روش رنگ سنجی MTT موردبررسی قرار گرفت. میزان جذب نوری به‌وسیله دستگاه الیزا ریدر در طول‌موج ۵40-630 نانومتر قرائت شد و سپس نتایج به‌صورت
 IC50 (Inhibitory concentration%50) بیان‌شده است.

یافته‌ها: میزان IC50 عصاره بعد از ۷۲ ساعت انکوباسیون، برای لیشمانیا ماژور μg/mL 20 به دست آمد به‌طوری‌که میزان IC50 داروی کنترل گلوکانتیم برابر μg/ml 21/8 برای لیشمانیا ماژور هست.

نتیجه‌گیری: اثربخشی این عصاره بر روی این‌گونه انگل تقریباً معادل گلوکانتیم می‌باشد و بنابراین دارای پتانسیل استفاده از آن به‌عنوان داروی ضد لیشمانیایی می‌باشد اما ضرورت انجام آزمایش‌های بیشتری جهت ارزیابی این عصاره بر روی انگل لیشمانیا در مدل‌های حیوانی و In vivo احساس می‌شود.

واژه‌های کلیدی: لیشمانیا ماژور، پروماستیگوت، عصاره جلبک دریایی خلیج‌فارس، in vitro، MTT
متن کامل [PDF 843 kb]   (351 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: انگل شناسی پزشکی
فهرست منابع
1. Davies CR, Mazloumi Gavgani AS. Ageacquired immunity and the risk of visceralleishmaniasis: a prospective study in Iran.Parasitology 1999; 119(3): 247-257. [PubMed]
2. Saki J, Meamar AR, Oormazdi H, Akhlaghi L,Maraghi S, Mohebali M, et al. Mini-Exon genotyping of leishmania species in Khouzestan province, southwest of Iran. Iran J Parasitol 2010; 5(1): 25-34. [Article]
3. Desjeux P. Leishmaniasis. current situation and new perspectives. Comp Immunol Microbiol Infect Dis 2004;27:305–318 [PubMed]
4. Katakura K. Molecular epidemiology of leishmaniasis in Asia (focus on cutaneous infections). Curr Opin Infect Dis 2009; 22(2):126-30. [PubMed]
5. Costa LE,Goulart LR, Pereira NC, Lima MI, Duarte MC, et al. Mimotope–Based Vaccines of Leishmania infantum Antigens and their Protective Efficacy against Visceral Leishmaniasis. Pols One. 2014; 9(10):1-13. [PubMed]
6. Nadeem A, Javadian E, seiedi-Rashti A. Epidemiology Leishmaniasis in Iran:in Leishmania and Leishmaniasis. Tehran:Tehran university publication center;1994.p176-200.
7. Ahmadi K, Mahmoudzadeh PA, Esfahani AA. Effect of garlic extract on cutaneous leishmaniasis and the role of nitric oxide. Iran J Med Sci 2002; 27: 97-100. [Article]
8. Croft SL, Seifert K, Yardley V. Current scenario of drug development for leishmaniasis. Indian J Med Res 2006;123(3):399-410. [PubMed]
9. Minodier P, Parola P. Cutaneous leishmaniasis treatment. Travel Med Infect Dis 2007;5(3):150-8 [PubMed]
10. Croft SL, Yardley V. Chemotherapy of leishmaniasis. Curr Pharm Des 2002;8(4):319-42. [PubMed]
11. Mishra BB, Kale RR, Singh RK, Tiwari VK. Alkaloids: Future prospective to combat leishmaniasis. Fitoterapia 2009; 80(2): 81. [PubMed]
12. Kolodziej H, Kiderlen AF. Antileishmanial activity and immune modulatory effects of tannins and related compounds on Leishmania parasitised RAW 264.7 cells. Phytochemistry 2005;66(17):2056-71. [PubMed]
13. Lamidi M, DiGiorgio C, Delmas F, Favel A, Eyele Mve-Mba C, Rondi ML, et al. In vitro cytotoxic, antileishmanial and antifungal activities of ethnopharmacologically selected Gabonese plants. J Ethnopharmacol 2005;102(2):185-90. [Article]
14. Rates S M. plant as source of drugs.Toxicon 2007; 39(5):603-13. [PubMed]
15. Abbasi N, Azizi F, Abdi M, Saifmanesh M. A Comparative Study of the Antimicrobial Effect of Scrophularia striata Boiss. Extract and Selective Antibiotics Against Staphylococcus aureus and Pesudomonas aeroginosa. J Med Plants 2007; 1(Sup3):10-18. [Article]
16. Kotnala S, Garg A, Chatterji A. Screening for the presence of antimicrobial activity in Few Indian seaweeds. Pertanika J Trop Agric Sci 2009; 32(1):69-75. [Article]
17. Taskin E, Ozturk M, Kurt O. Antibacterial activities of some marine algae from the Aegean Sea (Turkey). African J Biotechnol 2007;6(24):2746-51. [Article]
18. Barsanti L, Gualtieri P. Algae anatomy, biochemistry and biotechnology. New York: Taylor and Francis Group; 2006. [Article]
19. Yeh ST, Lee CS, Chen J C. Administrasion of hot water extract of brown seaweed Sargassum duplicatum via immersion and injection enhances the immune resistance of white shrimp Litopenaeus vannamei. Fish Shellfish Immunol 2006; 20: 332-345. [PubMed]
20. Zhuang C, Itoh H, Mizuno T. Ito H. Antitumor active fucoidan from the brown seaweed Umitoranoo (Sargassum thunbergii). Biosci Biotechnol Bi 1995;59: 563– 567. [PubMed]
21. Feily A, Saki J, Maraghi S, Moosavi Z, Khademvatan S, Siahpoosh A. In vitro activity of green tea extract against Leishmania major promastigotes. Int J Clin Pharmacol Ther 2012; 50(3):233–6. [PubMed]
22. Khademvatan S, Adibpour N, Eskandari A, Rezaee S, Hashemitabar M, Rahim F. In silico and in vitro comparative activity of novel experimental derivatives against Leishmania major and Leishmania infantum promastigotes. Exp Parasitol 2013; 135(2):208–16. [PubMed]
23. Khademvatan S, Gharavi MJ, Akhlaghi L, Samadikuchaksaraei A, Mousavizadeh K, Hadighi R, Saki J. Induction of apoptosis by miltefosine in Iranian strain of Leishmania infantum promastigotes. Iran J Parasitol 2009; 4 (2): 23-31. [Article]
24. Poorrajab F, Ardestani SK, Foroumadi A, Emami S, Kariminia A, Behrouzi- Fardmoghadam M. et al. Selective leishmanicidal effect of 1,3,4-thiadiazole derivatives and possible mechanism of action against Leishmania species. Exp Parasitol 2009; 121, 323-30. [PubMed]
25. Khademvatan S, Saki J, Gharavi MJ, Rahim F. Allium sativum extract induces apoptosis in leishmania major (MRHO/IR/75/ER) promastigotes, J Med plants Res 2011; 16:3725-32. [Article]
26. Croft SL, Sundar S, Fairlamb AH. Drug resistance in leishmaniasis. Clin Microbiol Rev 2006; 19, 111-26. [PubMed]
27. Stella Mary J, Vinotha P, Andrew M. Pradeep. Screening for in vitro Cytotoxic Activity of Seaweed, Sargassum sp. Against Hep-2 and MCF-7 Cancer Cell Line. Asian Pacific J Cancer Prev2012; 13(12):6073-6076. [PubMed]
28. Zandi K, Ahmadzadeh S, Tajbakhsh S, rTastian Z, Yousefi F, Farshadpour F, Sartavi K. Anticancer activity of Sargassum oligocystum water extract against human cancer cell lines. Eur Rev Med. Pharmacol Sci 2010; 14: 669-673. [PubMed]
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Masoumifard S, Khezri P, Mohammadzadeh haji pirlo H, Heshmatiayan B, Khademvatan S, Manafpour N. The effect of the Persian Gulf brown algae extract (Sargassum Oligocystum) on Leishmania major (MRHO/IR/75/ER) in vitro. Iran J Med Microbiol. 2017; 11 (1) :75-82
URL: http://ijmm.ir/article-1-693-fa.html
معصومی فرد سجاد، خضری پیمان، محمد زاده حاجی پیرلو حبیب، حشمتیان بهنام، خادم وطن شهرام، مناف پور نگار. اثر عصاره جلبک قهوه‌ای خلیج فارس (Sargassum Oligocystum) بر انگل لیشمانیا ماژور (MRHO/IR/75/ER) در محیط آزمایشگاهی. مجله میکروب شناسی پزشکی ایران. 1396; 11 (1) :75-82

URL: http://ijmm.ir/article-1-693-fa.html

سال 11، شماره 1 - ( فروردین - اردیبهشت 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله میکروب شناسی پزشکی ایران Iranian Journal of Medical Microbiology
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 828 queries by yektaweb 3474